با سلام خدمت تمامی برادران و خواهران عزیز می خواستم چند نکته را متذکر شوم

۱-از تمامی بازدیدکنندگانی که در این مدت ما را خجالت زده کرده و با نظرات شان به نحوی با ما همکاری داشتتند تشکر می کنم

۲-از همه بازدید کنندگان به علت اینکه چند مدتی است وبلاگ آبدیت نمی شود عذر خواهی می کنم  در حال حاضر مطلبی با عنوان نوروز عید مجوس را در وبلاگ قرار داده ایم .

۳-یکی از برادران گرامی با نام کلام شیعه در در قسمت نظرات از ما تقاضا کرده بودند که به سوال ایشان پاسخ دهیم در جواب می گوییم برادر عزیز از آنجایی که شما با توجه به نوشته ای خود در وبلاگ گذاشته اید از روی کنجکاوی و نه از روی عناد می خواهید به سوالتان پاسخ داده شود ما هم می خواهیم پاسخی به شما بدهیم که باعث روشن شدن شما شود .اگردنبال حقیقت هستین کمی صبر کنید زیرا خداوند در قرآن می فرماید ان الله مع الصابرین در ضمن این را هم بدانید این موضوعی که مطرح کرده اید فکر نکنید که خودتان کشف کرده اید نه بسیاری مطرح کرده و جواب داده شده اند پس فکر کنم کمی صبر در این باره جایز باشد 

با سلام خدمت برادران و خواهران گرامی به توجه به این این مقاله از اهمیت خواصی برخوردار است خواستیم تا آن را به طور کامل در وبلاگ قرار دهیم به همین دلیل مقاله در ۴ قسمت ارائه شده امیدوارم که باعث خستگی شما عزیزان نشود

فصل دوم: نوروز و عقايد مجوس از ديدگاه شيعه

بخش اول: شرك و ازدواج با محارم بين مجوس

در اوستا موارد بسياري وجود دارد كه نشان از مشرك بودن مجوس دارد و ما به برخي از آنها اشاره كرديم . در تفسير قمي ، مجوس جزء مشركيني محسوب شده اند كه در روز قيامت قصد دارند كه به دروغ بگويند كه مشرك نبوده اند و البته الله به هر چيز عالم است :

حدثنا أحمد بن محمد قال حدثنا جعفر بن عبد الله قال حدثنا كثير بن عياش عن أبي الجارود عن أبي جعفر ص في قوله « الَّذِينَ كَذَّبُوا بِآياتِنا صُمٌّ وَ بُكْمٌ» يقول صم عن الهدى و بكم لا يتكلمون بخير « فِي الظُّلُماتِ» يعني‏.........................

ادامه متن را حتما بخوانید

بخش پنجم: بررسي احاديث نوروز

گفتيم كه مشركين مجوسي براي به ضلالت كشاندن و منحرف كردن مسلمانان علي الخصوص ايرانيان به حيله ها و نيرنگهاي متعددي روي آورده اند كه به برخي از آنها اشاره كرديم . از ديگر نيرنگهاي اين افراد كه بسي جاي تأسف دارد سعي آنها در جهت تغيير اسلام و وارد كردن انحرافات دين مجوس به اين دين الهي است تا در صورتي كه نتوانند در مجوسيت به حفظ انحرافات و ضلالتهاي خود نائل شوند آنها را در دين اسلام وارد كرده و در آنجا به حفظ اين موارد بپردازند و به همين دليل افكار خود را مانند ويروس و ميكروبي وارد پيكر اسلام كردند . بدين دليل است كه متأسفانه مي بينيم كه در برخي كتب احاديثي نقل شده كه در آنها ائمه بجاي دفاع از اسلام و مراسم اسلامي به دفاع و ترويج از رسوم مجوسي روي آورده اند . ..........

ادامه متن را حتما بخوانید

فصل سوم: نوروز و عقايد مجوس از ديدگاه سنت

بخش اول: شرك در مجوسيت

ذكر كرديم كه مشركين مجوسي علاوه بر چندگانه پرستي به دوگانه پرستي يا ثنويتي معتقد بودند كه طبق آن مي پنداشتند كه در اين جهان دو خالق وجود دارد كه يكي خوبيها و ديگري بديها را خلق مي كند . در شرح صحيح مسلم امام نووي در اين باره آمده است :

قال الخطابي: إنما جعلهم صلى الله عليه وسلم مجوسا لمضاهاة مذهبهم مذهب المجوس في قولهم بالأصلين النور والظلمة، يزعمون أن الخير من فعل النور، والشر من فعل الظلمة، فصاروا ثنوية. ( شرح النووي لصحيح مسلم، كتاب الإيمان،  باب بيان الإِيمان والإِسلام والإِحسان ووجوب الإِيمان بإِثبات قدَر الله سبحانه وتعالى. وبَيان الدليل على التّبَرّي ممن لا يؤمن بالقدر، وإغلاظ القول في حقه ، لا يكفر أحد من أهل القبلة بذنب ) .

ادامه متن را حتما بخوانید

در روزهاي پاياني ماه صفر ۱۴۲۸ هـ.ق. حادثه‌اي بزرگ مردم مسلمان اين ديار را تكان داد و آن رحلت جانگداز عالم ربّاني، عارف برجسته، قطب‌الإرشاد، حكيم‌الأمت، مولانا محمدعمر سربازي رحمه‌الله بود. بدون ترديد مرگ واقعيتي است كه هر ذي‌روح ناگزير بايد با آن مواجه شود، اما فراق و جدايي كساني كه ملتي در ساية توجهات و راهنمايي‌هاي‌شان ادامه حيات مي‌دهد، آزمايشي بزرگ و تكان‌دهنده است، و همانا رحلت حضرت مولانا محمدعمر سربازي از اين قبيل بود. از جهتي ديگر با توجه به صحت و سلامتي مولانا سربازي كسي حدس نمي‌زد كه ايشان به اين زودي از اين جهان رخت سفر بربندد، از اين بابت نيز اين خبر براي بسياري جانكاه و دردآور بود. خيلي‌ها تصميم گرفته بودند بيشتر خدمت ايشان برسند و از وجود ايشان استفاده كنند، اما فرصت از دست رفت و حسرت براي‌شان باقي ماند. آري سفر آخرت حضرت مولانا محمدعمر ناگهاني اتفاق افتاد، از اين جهت غم فراقش تلخي خاصي داشت اما به هر حال تقدير الهي همين بود «و كان أمر الله قدراً مقدوراً»......................

برای مشاهده تصاویری از مراسم تشیع این بزرگوار و ادامه متن بر روی ادامه کلیک کنید

يحيي بن سعيد مي گويد: گروهي از مردم عراق نزد علي بن حسن آمدند و در مورد ابوبكر و عمر و عثمان رضي الله عنهم حرفهايي گفتند هنگامي كه سخنان شان به پايان رسيد علي بن حسن فرمود: گواهي مي دهم كه شما مصداق اين آيه نيستيد: «والذين جاؤا من بعدهم يقولون ربنا اغفر لنا و لاخواننا الذين سبقونا بالايمان و لا تجعل في قلوبنا غلا للذين آمنوا ربنا انك رئوف الرحيم»؛ كساني كه پس از مهاجرين و انصار بدنيا مي آيند، مي گويند: پروردگارا! ما را و برادران ما را كه در ايمان اوردن بر ما پيشي گرفته اند بيامرز. و كينه اي نسبت به مومنان در دلهايمان جاي مده، پروردگارا! تو داراي رافت و رحمت فراواني هستي.

مولاي جابر جعفي مي گويد: ابو جعفر محمد بن علي موقع خداحافظي به من گفت: اين پيام مرا به اهل كوفه برسان كه من از كسي كه از ابوبكر و عمر رضي الله عنهما بي زاري بجويد، بي زارم.

محمد بن اسحاق از ابو جعفر محمد بن علي نقل مي كند كه ايشان فرمود: كسي كه فضل و مرتبه ابوبكر و عمر رضي الله عنهما را نداند نسبت به سنت پيامبر جاهل است.

1- فرزندم هيچكس و هيچ چيز را با خداوند شريك مكن!

2- با پدر و مادرت بهترين رفتار را داشته باش!

3- بدان كه هيچ چيز از خداوند پنهان نمي ماند!

4- نماز را آنگونه كه شايسته است بپادار!

5- اندرز و نصيحت ديگران را فراموش مكن! .................

ادامه متن را در اینجا بخوانید

بخش اول

از يمن پارچه هايی آمده بود که بين مسلمانان مساويانه توزيع گرديد،حضرت عمر رضی الله عنه نيز از آن مثل يک مرد عادی سهم خود را گرفت. او قامت کشيده داشت که وقتی بين مردم راه ميرفت، بنظر ميرسيد که سواره است. هنگاميکه با پيراهن ساخته از همين پارچه ها به منبر برآمد و طی خطبه اي مردم را به جهاد دعوت کرد،ناگاه آوازی که از يک گوشه مسجد بالا شد، او را به خود جلب کرد که ميگفت: "نه گفته های تو شنيده ميشود و نه از آن فرمان برده ميشود" حضرت عمر(رض) با آوازی که ازنهايت مهربانی نماينده گی داشت پرسيد: برای چه؟ خدا بر تو رحم کند. آن مرد بدون هرملاحظه اي گفت: تو از پارچه های يمن به همان اندازه سهم داشتی که ما داشته ايم،چگونه از آن پيراهن ساختی که به جانت بيايد، در حاليکه قد تو از ما درازتر است! حتما تو از ما بيشتر گرفتی! حضرت عمر(رض) ديد ........

ادامه متن را حتما بخوانید

هميشه برای فرار از دنيا از جايی به جای ديگر نقل مکان می کردم و نهايت سعيم اين بود که حتی الامکان از آن دوری بجويم ولی هيچگاه موفق نمی شدم. شغل،منزل،اجتماع،شهر و هر چيزی را که قابليت انتقال داشت تغيير می دادم ولی باز همچنان دنيا در قلبم بود ودر آنجا فتنه انگيزی می کرد ولی بالاخره برايم آشکار شد که دنيا با تمامی صفات و علامتهايش هرگز با تغيير زمان و مکان،تغيير پيدا نخواهد کرد وهمانگونه است که بوده.آرزوی قلبی ام اين بود که ای کاش!روزی دنيا در مقابلم به صورت انسانی مجسم می شد تا با او مبارزه کنم و به قتل برسانمش تا به کلی از دستش خلاصی يابم بدين ترتيب محبتش برای هميشه از قلبم خارج شود...

يکبار که به تنهايی نشسته وغرق در اين افکار بودم دنيا در مقابلم مجسم شد و سر صحبت را با من باز کرد!......................................

ادامه متن را در اینجا بخوانید.